RADIO UWM FM Warmińska wieś, w której rzeczywistość miesza się z magią. Wieprzek mówiący ludzkim głosem, deszcz przybierający postać chłopca i tajemniczy zbiornik. To elementy świata „Dzieci bladego słońca” – nowego spektaklu Olsztyńskiego Teatru Lalek, którego premiera odbędzie się 21 listopada. O tym, jak powstawało przedstawienie i jakie pytania stawia przed widzami, z jego reżyserką Ewą Piotrowską, na co dzień dyrektorką warszawskiego Teatru Baj, rozmawiała na antenie Radia UWM FM Aga Wójcik.
Punktem wyjścia do powstania spektaklu była powieść „Pieśni łaciatych krów” olsztyńskiego pisarza Łukasza Staniszewskiego. Reżyserka poznała autora podczas jego wizyty w warszawskim Teatrze Baj. Szybko okazało się, że łączy ich podobne spojrzenie na realizm magiczny. Zamiast jednak przenosić książkę bezpośrednio na scenę, postanowili stworzyć opowieść, która podejmie dialog z literackim pierwowzorem.
Zaczęliśmy rozmawiać o «Pieśniach łaciatych krów», ale zaczęliśmy rozmawiać w taki sposób, że nie będziemy ilustrować ani nie będziemy realizować «Pieśni łaciatych krów», tylko zrobimy sobie polemikę właśnie z «Pieśniami łaciatych krów». I tak powstały «Dzieci bladego słońca»”
– wyjaśnia Ewa Piotrowska.
Reżyserka uczestniczyła również w pracach nad tekstem od strony dramaturgicznej. Jednym z wyzwań było dostosowanie historii do odbiorców od 14. roku życia, podczas gdy sama powieść skierowana jest do nieco starszych czytelników.
W opisie przedstawienia pojawia się świat, w którym dorośli przestali słuchać dzieci. Ten konflikt staje się jednak przede wszystkim punktem wyjścia do rozważań o relacjach międzyludzkich i granicy między dzieciństwem a dorosłością.
Myślę, że najważniejszym tematem w tym naszym spektaklu jest to, czym wypełniamy się na co dzień jako ludzie i w jaki sposób myślimy i bierzemy odpowiedzialność za swoje uczucia i emocje, i właśnie jak to rzutuje na dzieci”
– tłumaczy reżyserka.
Metafora wypełniania znalazła swoje odzwierciedlenie również w scenografii. Jej centralnym elementem jest zbiornik, a przestrzeń sceniczna została zbudowana między innymi z beczek. Za projekt odpowiada Marta Ożóg, która postawiła na surową, umowną estetykę. W spektaklu pojawią się także zaprojektowane przez nią lalki.
Czasami po prostu tak naprawdę nie trzeba wiele wokół, żeby dużo przeżywać w środku. Myślę, że ten rodzaj myślenia towarzyszy tutaj tej realizacji i stąd ta oszczędność”
– mówi Ewa Piotrowska.
Grafika: Olsztyński Teatr Lalek
O scenografii i bohaterach przedstawienia opowiadali już w ubiegłym tygodniu na naszej antenie Marta Ożóg i aktor Marcin Młynarczyk. Więcej o ich pracy można przeczytać w artykule TUTAJ.
Przygotowania do premiery wchodzą w końcową fazę. Po zbudowaniu świata przedstawienia i relacji między bohaterami twórcy skupiają się na jego warstwie dźwiękowej. Muzykę do spektaklu skomponował Miłosz Sienkiewicz. Kolejnym etapem będzie dopracowanie oświetlenia.
Reżyserka zachęca, by potraktować przedstawienie jako okazję do spojrzenia na Warmię oczami wychowanego w tym regionie autora, a także do zastanowienia się nad własnymi doświadczeniami:
Żeby zobaczyć, jak na Warmię patrzy ktoś, kto się wychował na tej Warmii i patrzy na nią teraz z dystansu. Żeby zadać sobie pytanie tak naprawdę o to, czym codziennie się wypełniamy. Żeby zobaczyć przepiękne lalki. I żeby po prostu trochę popatrzeć i zadać sobie pytania filozoficzne”.
Premiera „Dzieci bladego słońca” odbędzie się w sobotę 21 listopada o godzinie 17:00 na scenie kameralnej Olsztyńskiego Teatru Lalek. Spektakl przeznaczony jest dla widzów od 14. roku życia.
Jak wyglądała współpraca reżyserki z Łukaszem Staniszewskim? Co kryje się za metaforą tajemniczego zbiornika i dlaczego warto przyjrzeć się światu oczami dzieci? Zapraszamy do wysłuchania całej rozmowy z Ewą Piotrowską!
Czytaj dalej
