RADIO UWM FM Historia żółwia, który próbuje zasnąć, stała się punktem wyjścia do stworzenia spektaklu Olsztyńskiego Teatru Lalek, skierowanego do dzieci już od pierwszego roku życia. Twórcy przedstawienia O żółwiu, który chciał spać opowiadają o pracy z lalką, budowaniu świata sensorycznego i o tym, dlaczego opowieści dla najmłodszych są ważne także dla dorosłych.
Spektakl „O żółwiu, który chciał spać” to najnowsza propozycja Olsztyńskiego Teatru Lalek skierowana do dzieci już od pierwszego roku życia. Opowiada historię żółwia, który próbuje zasnąć, jednak kolejne wizyty bliskich postaci nieustannie mu to utrudniają. Jak podkreśla dyrektor teatru Tomasz Kaczorowski, to przedstawienie idealne na pierwsze spotkanie dziecka z teatrem:
To bardzo czuła, spokojna i sensoryczna przygoda. Wszystko jest na wyciągnięcie ręki, a elementy scenografii pomagają najmłodszym się wyciszyć”.
Spektakl powstał na podstawie książki autorstwa Roberta Aliagi i Alessandry Cimatoribus, a z pomysłem jego realizacji przyszedł reżyser Paweł Paszta. Inspiracją była osobista lektura czytana córce.
Moja córka miała wtedy rok albo dwa, dziś ma sześć lat – dokładnie tyle czasu zajęło dojrzewanie tego pomysłu i doprowadzenie go do realizacji w teatrze”
– mówi reżyser.
Paszta podkreśla, że opowieści dla dzieci niosą wartości ważne również dla dorosłych. W spektaklu postacie zostały celowo powiązane z rolami rodzinnymi, aby świat przedstawiony był czytelny dla najmłodszych:
Żółw jest dla nas dzieckiem, a relacje, które go otaczają, to relacje z najbliższymi – jedyne, które mały widz może intuicyjnie zrozumieć”.
Ogromną rolę w budowaniu świata spektaklu odgrywa scenografia i lalki autorstwa Aleksandry Iwańczyk. Przestrzeń sceniczna została zaprojektowana jako miękka, przytulna i zapraszająca do wejścia w teatralną opowieść:
Zależało nam, żeby ta przestrzeń była bezpieczna i bliska dziecku – kolorami, fakturą i materiałami”.
W przedstawieniu wykorzystano wiele technik lalkowych – od marionetek po lalki stolikowe i maski. Jak zauważa aktor Adam Hajduczenia, wcielający się w rolę Lwa, każda z nich wymaga innego podejścia i długich przygotowań.
Choć techniki się powtarzają, każda lalka jest inna. Przygotowania do spektaklu trwają zwykle od półtora do trzech miesięcy, zanim osiągniemy animacyjną precyzję”
– mówi.
Twórcy zgodnie podkreślają, że teatr lalek pozwala budować świat metaforyczny i operować emocjami w sposób szczególnie czytelny dla dzieci. Dzięki różnorodności form i spokojnemu rytmowi spektakl „O żółwiu, który chciał spać” staje się nie tylko opowieścią o zasypianiu, ale także o uważności, relacjach i dawaniu sobie czasu – niezależnie od wieku.
Posłuchajcie materiału Mai Stryjewskiej!
Czytaj dalej
