RADIO UWM FM Drugą połowę lipca spędzimy z utworem dziewczyn z Babiego Lata, na czele którego w tym roku stoją Natalia Grosiak, Bela Komoszyńska i Kathia. „Nie Piję” to nasza piosenka tygodnia. Poza tym, nowości zdominowali Amerykanie z gitarowych zespołów Ax And The Hatchetmen oraz Cage The Elephant, a także piosenkarz Role Model. Z kolei płytę tygodnia prezentuje Brytyjka. To Nia Archives i jej drugi album „Emotional Junglist”.
NATALIA GROSIAK [+] BELA [+] KATHIA – Nie Piję [PIOSENKA TYGODNIA]
„Nie piję” to czwarty singiel projektu Babie Lato 2026. Po „Dwóch słońcach”, „Co chcę, to mam” i „Przejdzie” Natalia Grosiak, BELA i Kathia prezentują utwór o wolności wyboru i odwadze życia na własnych zasadach. Już za moment artystki wraz z zespołem wyruszą w festiwalową trasę koncertową odwiedzając Kraków, Warszawę, Gdańsk, Wrocław i Poznań. Na scenie towarzyszyć im będzie zespół złożony niemal w całości z kobiet instrumentalistek:
Czwarty singiel Babiego Lata napisany i skomponowany przez artystki, a wyprodukowany przez Jana Biedziaka, wychodzi od imprezowego rytuału, by opowiedzieć o społecznej presji i utartych schematach. Z ironią i dystansem przypomina, że prawdziwa dojrzałość polega na odwadze do życia na własnych warunkach – bez konieczności udowadniania czegokolwiek według przestarzałych, kulturowych szablonów.
Babie Lato już po raz czwarty jest częścią festiwalu Letnie Brzmienia. Co roku projekt zaprasza do współpracy artystki reprezentujące różne muzyczne światy, które wspólnie tworzą premierowy repertuar i prezentują go podczas letniej trasy festiwalowej.
AX AND THE HATCHETMAN – Loser
Indie rockowy zespół z Chicago po serii małych płyt i ubiegłorocznym długogrającym debiucie nie zwalnia tempa. Amerykańska kapela jest owocem cyfrowych czasów – muzyków połączyły media społecznościowe. Późniejszy frontman grupy, Axel Ellis zobaczył na Instagramie filmik, na którym Salvatore Defilippis grał na gitarze akustycznej techniką fingerstyle. Postanowił do niego napisać i tak zaczęła się historia Ax and the Hatchetmen, których nazwę wymyślił ojciec Ellisa.
Powstały osiem lat temu zespół zaczynał z dużym kapitałem umiejętności poszczególnych muzyków. Co ciekawe, większość założycieli grała w jazzowym Midwest Young Artists, czyli zespole czołowej organizacji edukującej muzycznie młodych Amerykanów. Wspólne granie prób i koncertów, ale studiowanie na różnych uczelniach, nie zaszkodziło formacji.
Muzycy wygrali studencki konkurs talentów i w nagrodę weszli do studia. Materiał zamieścili w sieci. Niespodziewanie spodobali się na TikToku, a to umożliwiło rozmowy z dużą wytwórnią. Jesienią minionego roku ukazał się debiutancki album zatytułowany „So Much to Tell You”
Nazywany „błyskotliwą odą do porażki” najnowszy singiel „Loser” to piosenka na gorsze dni, gdy życie daje znać o sobie. Gdy czujemy się jak tytułowy „przegryw”, Ax and the Hatchetmen potrafią z dystansem rozładować ciężką atmosferę.
CAGE THE ELEPHANT – Beaches In Tennessee
Najnowszy singiel to pierwszy od dwóch lat materiał amerykańskiego zespołu. Praca nad piosenką połączyła dwie pary braci. Matt oraz Brad Shultz z Cage The Elephant spotkali się Justinem i Jeremiahem Raisenami. Producenci mieli wcześniej pod swoją opieką takich artystów jak m.in. Charli xcx, SZA i Yeah Yeah Yeahs.
Podobało mi się kilka różnych albumów, przy których pracował Justin, m.in. Kim Gordon i Yves Tumor. Jeśli chodzi o producentów, był u mnie na szczycie listy. Poleciałem do Los Angeles i spędziłem z nim i jego bratem wieczór w studiu. Coś ich łączy, ale tworzą dwa różne rodzaje sztuki. Każdy ma własne spojrzenie i własne metody, więc przeskakiwanie między tymi dwoma światami było naprawdę fajne. Dało to dość wyjątkową mieszankę tego, co robimy. Wiedziałem, że to właściwe osoby”
– mówi Brad Shultz.
Amerykanie pracowali razem od najwcześniejszego etapu powstawania piosenki. Zamiast przeładowywać kompozycję, muzycy postawili na energię panującą w studiu i zachowali surowość nagrania.
To nie tajemnica, że kilka lat temu przeszedłem kryzys psychiczny. Ta piosenka symbolizuje dla mnie moment, w którym wreszcie udało mi się zostawić go za sobą Spędziłem w szpitalu prawie trzy miesiące, a utwór opowiada o tym poprzez sfabularyzowaną wersję tamtych wydarzeń. To była moja próba odzyskania zdolności do pisania o czymś poważnym, co mnie spotkało, z pozycji autentycznego doświadczenia”
– mówi Matt.
„Beaches In Tennessee” pojawia się po przełomowym okresie w historii Cage The Elephant, którzy wrócili z trasy Oasis Live ’25, gdzie występowali jako goście specjalni. Ponad dwadzieścia lat po starcie kariery zespół wciąż odnajduje nową energię w procesie twórczym i nowe sposoby, by pchać projekt do przodu.
Sześcioosobowy skład z Kentucky instynktownie opiera się na trwałej więzi – łączącej ich zarówno jako muzyków, jak i przyjaciół – która pozwala im przetrwać wszystko. Cage The Elephant to Matt Shultz (wokal), Brad Shultz (gitara rytmiczna), Nick Bockrath (gitara prowadząca), Matthan Minster (instrumenty klawiszowe / gitara / wokal wspierający), Daniel Tichenor (bas) i Jared Champion (perkusja).
ROLE MODEL – Joy
Role Model, czyli Tucker Pillsbury, zaprezentował nowy singiel. „Joy” jest drugą zapowiedzią trzeciego albumu studyjnego „Chuck Timely & The Hourglass”. Kariera amerykańskiego wokalisty trwa od dekady i wciąż się rozwija.
Role Model po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę szerokiej publiczności za sprawą debiutanckiego albumu „Rx” z 2022 r., łączącego osobiste teksty z gatunkową różnorodnością. Na kolejnej „Kansas Anymore” artysta rozwinął swoje folkowe i singer-songwriterskie inspiracje. Sukces wydawnictwa przypieczętowały występy w najważniejszych amerykańskich programach telewizyjnych. Przebój „Sally, When The Wine Runs Out” zgromadził dotychczas blisko 320 milionów odtworzeń.
Poza muzyką Tucker Pillsbury rozwija również karierę aktorską. Wkrótce zadebiutuje na ekranie obok Natalie Portman i Marka Ruffalo w filmie „Good Sex” w reżyserii Leny Dunham. Premiera telewizyjnej produkcji odbędzie się 7 sierpnia.
NIA ARCHIVES – Emotional Junglist [PŁYTA TYGODNIA]
Młoda Brytyjka prezentuje swój drugi album. To płyta, na której Nia Archives wyraźnie poszerza swoje muzyczne horyzonty. Materiał powstawał przez cały 2025 rok i stanowi zapis kontrastów – euforii i bólu, bliskości i samotności, spokoju i chaosu.
Zgodnie z tytułem płyty, artystka pozostaje wierna muzycznemu stylowi, jaki jest jungle. Śmiało sięga również po inspiracje elektroniką lat 90., indie popem, punkiem i współczesnym popem. Na albumie znalazły się zarówno taneczne utwory, jak „Danger”, „Vertical” czy „Feelingz Go Numb”, jak i bardziej intymne kompozycje.
W „Almost Always” oraz nagranym z Samphą „Tender” Nia pokazuje swoją wrażliwość jako wokalistka, natomiast „Dance With Me 2Nite”, napisany we współpracy z Ethanem P. Flynnem i Julią Michaels, a ukończony z producentem Jamesem Fordem, łączy romantyczną atmosferę z indie-popową lekkością i klubowym pulsem. Letni charakter ma z kolei „Get Me Down”, nagrany wspólnie z Jorją Smith.
Ostatnie miesiące były dla Nii Archives wyjątkowo intensywne. Artystka zagrała serię wyprzedanych, kameralnych koncertów w Leeds, Londynie i Nowym Jorku, a tego lata występuje m.in. na festiwalach w Dublinie, Manchesterze czy Barcelonie. Równolegle kontynuuje trasę koncertową po Wielkiej Brytanii.
Poza działalnością muzyczną Nia angażuje się również w projekty związane z kulturą jungle. W ramach programu Up Ya Archives współtworzyła wydarzenia towarzyszące wystawie „The Music Is Black: A British Story” poświęcone historii gatunku i społecznościom, które go ukształtowały.
Po sukcesie EP-ek oraz znakomicie przyjętym debiutanckim albumie „Silence Is Loud”, artystka zdobyła uznanie zarówno krytyków, jak i publiczności. Była nominowana do nagród BRIT i MOBO. Jako pierwsza artystka jungle otrzymała trzy nominacje do BRIT Awards. Występowała przed Beyoncé podczas trasy „Renaissance World Tour”.
Lista piosenek:
1. Feelingz Go Numb
2. Around Tha Bend
3. Danger
4. Vertical
5. This Could Be…
6. Dance With Me 2nite
7. Get Me Down (feat. Jorja Smith)
8. Train Of Thought
9. Superlust
10. There Goes Ma Head
11. Almost Always
12. Tender (feat. Sampha)
13. Tha Darkest Hour
14. Lovers Grief
15. Boys In Blue
Czytaj dalej
