Zmarł prof. Jerzy Strzeżek – były rektor Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie

Był wybitnym naukowcem, świetnym biegaczem i osobą bardzo zaangażowaną w życie uczelni, także na polu administracyjnym. 22 maja zmarł prof. Jerzy Strzeżek – były rektor Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, ale też wieloletni promotor kultury studenckiej. Miał 86 lat.

Z kortowską uczelnią prof. Jerzy Strzeżek był związany całe dorosłe życie. Ukończywszy studia w Wyższej Szkole Rolniczej, rozpoczął staż produkcyjny w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym WSR (1962-1963), gdzie następnie kontynuował pracę. Przeszedł przez wszystkie stopnie kariery naukowej, by w 1989 r. otrzymać tytuł naukowy profesora zwyczajnego. Na uczelni sprawował różne funkcje administracyjne. Był m.in. prodziekanem Wydziału Zootechnicznego (1978-1981), prorektorem ds. nauki (1984-1987), a w końcu rektorem Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie (1987-1990).

Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się na biologii reprodukcyjnej zwierząt, szczególnie biochemii i immunologii rozrodu. W rozmowie, która ukazała się na łamach „Humanistyki i Przyrodoznawstwa” w 2003 roku, wskazywał, że badania nad rozrodem zwierząt mają znaczenie zarówno dla hodowli, jak i szerzej: dla rozwoju wiedzy o procesach reprodukcyjnych. Stawiał też sam sobie i swoim kolegom naukowcom pytania o cenę, jaką płacą zwierzęta za postęp wiedzy i praktyczne efekty eksperymentów, zaznaczając, że ważne jest unikanie wykonywania niepotrzebnych, nieprzemyślanych eksperymentów.

Był autorem niemal 400 publikacji, twórcą patentów oaz promotorem i opiekunem naukowym doktorów oraz doktorów habilitowanych. Od 1980 r. aż do przejścia na emeryturę kierował pracami jednostki, w której prowadzone były prace z zakresu biochemii zwierząt. Najpierw był to Zakład Biochemii Zwierząt, następnie przekształcony w katedrę, by w końcu przyjąć miano Katedry Biochemii i Biotechnologii Zwierząt na Wydziale Bioinżynierii Zwierząt.

Jego działalność naukowa była dostrzegana i doceniana. Prace prof. Strzeżka były chętnie cytowane, a on sam został uhonorowany m.in. doktoratem honoris causa Akademii Rolniczej w Krakowie.

W sprawy nauki angażował się na różnych polach, nie tylko w swoim laboratorium. Przewodniczył Konferencji Rektorów Akademii Rolniczych, był członkiem Prezydium Państwowej Komisji Akredytacyjnej i przewodniczącym jednego z jej zespołów, przez lata stał na czele Komitetu Biologii i Rozrodu Zwierząt Użytkowych PAN oraz należał do międzynarodowych i krajowych komitetów i towarzystw naukowych (ISIR, ICCIR, ESDAR, FUNDIBA). Przedmiotem jego troski był rozwój nauki w Polsce. We wspominanym już wywiadzie mówił: „Jestem głęboko przekonany, że w tzw. europejskiej przestrzeni edukacyjnej jest miejsce dla polskiej młodzieży. Warunkiem spełnienia tego celu jest przejście do intensywnego inwestowania w edukację, co jednocześnie zapewni większą elastyczność kształcenia i dostosowanie do potrzeb rynku pracy”.

Prof. Jerzy Strzeżek był nie tylko wybitnym naukowcem, ale także świetnym biegaczem. W młodości specjalizował się w biegach na 800 metrów i w tej konkurencji był akademickim wicemistrzem Polski. Pomimo że jego koronną konkurencją był bieg na dwa okrążenia, to stanowił także podporę klubowej sztafety 4×100 metrów, która zdobywała czołowe lokaty na mistrzostwach Polski. Oprócz tego, że sam biegał, trenował również innych. Wśród jego podopiecznych był dobrze zapowiadający się junior Piotr Grzymowicz, późniejszy wykładowca UWM i prezydent Olsztyna, którego ulubionym dystansem było 800 metrów. Jednym z najbardziej znanych wychowanków prof. Jerzego Strzeżka był też dr Jerzy Denaburski.

Prof. Strzeżek był również promotorem kultury studenckiej, czego świetnym przykładem może być Zespół Pieśni i Tańca „Kortowo”. W historii grupy zapisał się jako orędownik jej powstania i wielki kibic na drodze do pierwszych i kolejnych sukcesów.