RADIO UWM FM Koniec maja upłynie nam pod znakiem singli szkockiej grupy Dubinski, Nowozelandczyka Willa Swintona i polskiej Zuty. Piosenką tygodnia jest „Yeah Yeah Yeah” wschodzącej gwiazdy rocka – Cruza Beckhama, a najważniejszą płytą jest „Train On The Island” Aldous Harding.
CRUZ BECKHAM – Yeah Yeah Yeah [PIOSENKA TYGODNIA]
Zaczynał jako 11-latek od nagrania charytatwynej piosenki bożonarodzeniowej. Teraz ma dziesięć lat więcej i w zeszłym roku na dobre związał się z branżą muzyczną. Pierwsze koncerty były niezapowiedziane i zagrane pod różnymi pseudonimami przed występem innego zespołu. Obecnie występuje ze swoim zespołem The Breakers. Jednocześnie pojawiły się pierwsze single „Optics” i „Lick The Toad”. Następnie wszystko ruszyło z kopyta i Cruz jest już trasie jako główna gwiazda wieczoru, a bilety rozchodzą się jak ciepłe bułeczki.
Tym samym, urodzony w Madrycie młody Brytyjczyk, wybrał drogę zawodową swojej matki: gwiazdy pop ze Spice Girls i projektantki Victorii Beckham – a nie legendy futobolu Davida Beckhama. Najmłodszy z synów małżeństwa celebrytów duże zainteresowanie muzyką i występami przejawiał już jako dziecko. Teraz wygląda na to, że zdecydował co chce robić, przynajmniej w najbliższym czasie. Muzycznych tradycjonalistów ucieszy fakt, że Cruz Beckham jest zakochany w minionej epoce i proponuje wycieczkę retro przez historię brytyjskiej muzyki.
DUBINSKI – Information Overload
Czwórka braci z Edynburga wydała kolejny singiel zapowiadający trzecią długogrającą płytę. Zespół tworzą Eugene (wokal, gitara), Fergus (gitara prowadząca), Donal (gitara basowa) i Eoin (perkusja). Reprezentują kolejną falę szkockiego rocka alternatywnego. Ich połączenie ostrych gitar i mocnego rytmu ze skłaniającymi do refleksji tekstami powinno przypaść do gustu fanom zespołów zaangażowanych społecznie, takich jak Fontaines D.C., IDLES, Benefits i Yard Act.
Teledysk do „Information Overload” został stworzony z wykorzystaniem ręcznie rysowanych grafik basisty Donala. Nawiązując do naturalizmu rysowania flamastrem legendarnego animatora Boba Godfreya („Roobarb and Custard, Henry’s Cat”) i Mike’a Judge’a („Beavis and Butt-Head”), teledysk ukazuje frustrację związaną z cyfrowymi algorytmami decydującymi o losie współczesnych muzyków.
Łączą ostrą, alt-rockową natarczywość z ciętym komentarzem społecznym, utwór porusza tematy eksploracji danych, cyfrowego wypalenia i kosztów kontroli algorytmicznej. Z porywającym haczykiem – „zmocz się, zapłać, znowu się zdenerwuj” – zespół uchwycił napięcie między sztuką a monetyzacją, więzią a izolacją, pytając, co się dzieje, gdy muzyka, pamięć i znaczenie stają się po prostu kolejnym kodem.
„Information Overload” to kolejny singiel po „Ciggy Burns” i „Back To Basics”, który znajdzie się na nowym, jeszcze niezatytułowanym albumie Dubinski. Premiera płyty planowana jest na koniec roku.
WILL SWINTON – Only One
Jego piosenki są szczere i chwytają za serce. Nowozelandzi wokalista dał się poznać debiutancką mini płytą trzy lata temu. Szybko stał się gwiazdą w rodzinnym kraju. Przypadkowe spotkanie w barze, gdzieś na amerykańskiej prowincji, z Machine Gun Kellym zaowocowało wspólnym dzieleniem znacznie większych scen i w konsekwencji pierwszym kontraktem.
Pochodzący z nowozelandzkiego Auckland Swinton na pewnym etapie życia postawił wszystko na jedną kartę, rzucając pracę w parku trampolin i w pogoni za swoim muzycznym marzeniem wydając oszczędności na lot do Los Angeles. Jego amerykański sen wciąż trwa.
ZUTA – Szafa Gra
Po nominowanym do Fryderyków debiucie Zuta otwiera nową erę. Pulsujące gitary, zadziorny fortepian i syntezatory spotykają szeptany, bezbronny wokal i charakterystyczną grę słów. Współproducentem utworu jest doskonale znany Marcin Bors (współpracownik Brodki, Zalewskego czy Mroza).
Zuta to artystka, która tworzy w duecie ze swoim partnerem życiowy, Maksem. Wspólnie próbują podbijać polską scenę muzyczną. Grali na dużych festiwalach muzycznych, takich jak Męskie Granie, Letnie Brzmienia, czy Olsztyn Green Festival. W ubiegłym roku wystąpili na Tauron Arenie przed Simply Red. Charakterystyczny, niski wokal i niepowtarzalne brzmienie Zuty przyciągają uwagę i nie pozwalają przejść obok ich muzyki obojętnie.
Na debiutanckim albumie „To dopiero początek” (2025) Zuta zaprezentowała pełnię swojego muzycznego świata – od pulsujących syntezatorów, przez gitarowe napięcia, aż po dźwięki wyjęte z kaset sprzed dekad. Zuta gra na własnych zasadach – czasem ironicznie, ale zawsze szczerze. To płyta o dojrzewaniu, dostrzeganiu i byciu dostrzeżonym; o błyskach i grzmotach, o miłości i jej braku – i o tym, że najciekawsze rzeczy dopiero się zaczynają.
ALDOUS HARDING – Train On The Island [PŁYTA TYGODNIA]
Album Train On The Island składa się z 10 utworów i został współprodukowany przez wieloletniego współpracownika artystki, Johna Parisha (znanego m.in. ze współpracy z PJ Harvey i Dry Cleaning).
Nagrania odbyły się w Rockfield Studios w Monmouth w Walii — miejscu, w którym powstały także wcześniejsze albumy Aldous Harding: Party (2017), Designer (2019) i Warm Chris (2022). W pracach nad płytą, obok Harding i Parisha, wzięli udział także: Joe Harvey-Whyte (pedal steel), Mali Llywelyn (harfa), Thomas Poli (syntezatory), Sebastian Rochford z zespołu Polar Bear (perkusja) oraz Huw Evans (H. Hawkline), odpowiedzialny za bas, wokal, gitarę akustyczną i elektryczną oraz organy.
Lista piosenek:
1. I Ate The Most
2. One Stop
3. Train On The Island
4. Worms
5. Venus In The Zinnia feat. H Hawlkine
6. If Lady Does It
7. San Francisco
8. What Am I Gonna Do?
9. Riding That Symbol
10. Coats
